Waar is de bezorger van de markt toch?
Hij hielp me altijd met m'n boodschappen.
O, Eddie Collins. Die is ontslagen.
Als je hem geen fooi gaf kneep hij in de boter.
Gelukkig gaf ik altijd fooi.
Mam, ik vergat 't bijna.
Pap heeft iemand uitgenodigd voor 't eten.
Kennen we hem?
Nee, een vriend uit het leger die gaat trouwen.
Je vader vertelt me nooit wat.
Een extra eter is geen probleem.
Hij blijft langer dan het eten.
Pap vroeg hem te blijven tot na 't huwelijk.
Ik moest zeggen dat wij ook zijn uitgenodigd.
Mooi. Dan heb ik een reden...
om die jurk te kopen die ik al gekocht heb.
Hoi. - Hoi, pap.
Marion, Richie, dit is 'n oude vriend uit 't leger, Fred Washington.
M'n vrouw Marion en Richard. - Hoe maakt u 't?
Aangenaam, Fred. - Aangenaam.
Hoi. - Wat een verrassing.
Ik wist niet dat u... Ik bedoel, we verwachtten...
Wat ik bedoel is dat we heel vaak watermeloen eten.
Kijk eens.
Joanie, wat doe je?
Ze doet de Onzichtbare Man na.
Joanie, doe 'm alsjeblieft af.
Het is schattig, maar witte kappen maken me nerveus.
Leg je servet op schoot en geef Fred z'n bril terug.
Fred heeft de hele wereld gezien.
Misschien willen jullie hem wat vragen.
We zijn allemaal wat nerveus vanavond en ik ben dat ook.
Het is Iang geleden dat ik avondeten heb gegeten met blanke mensen.
Ja, dat begrijpen we wel, Fred. - Jazeker.
Vergeet dat we blank zijn.
Kijk die foto's eens.
Dat we er 12 jaar geleden zo uitzagen.
Ja. Ik ben sindsdien zo'n drie kilo aangekomen.
Wrijf het er maar in.
Kijk deze. Ik en die schattige verpleegster Sally.
Herinner je je haar? - Natuurlijk.
Je belde haar zo vaak dat we je de spookbeller noemden.
Wat een meid was dat.
Ik weet nog toen... - O, je bekijkt 't fotoboek.
Fred en ik hadden het over hoe we elkaar ontmoetten.
Wie is dat knappe meisje naast je?
Zomaar een verpleegster.
Fred dacht dat ik in 't ziekenhuis lag...
door een granaatwond.
Hij zei pas toen we weggingen...
dat 'n doos op z'n voet was gevallen.
Wie zei je dat dat meisje was?
Een verpleegster, Marion, ik weet niet meer hoe ze heet.
Dus de oude vrijgezel springt in het diepe, hè?
Ik kan 't bijna niet geloven. - Ik ook niet.
Daar heb je die verpleegster weer. In zwemkleding.
Ja, ze gaf ons zonnetherapie.
Hier is ze nog eens...
Volgens mij zijn we klaar met het fotoboek, Marion.
Waar ben je zo nerveus over? - Het huwelijk.
En nog iets. - Wat dan?
Howard, jij en ik zijn al lang bevriend.
En ik ken niemand in deze stad. Dus wat zeg je ervan?
Waarvan?
Wil je een vrijgezellenfeest?
Wil je mijn getuige zijn?
Wil je dat ik je getuige ben? - Ja.
Ik begrijp 't als je Iiever niet wil.
O, nee, Fred. Ik wil graag je getuige zijn.
Je snapt dat jullie het enige blanke stel op 't huwelijk zouden zijn?
De enigen? - Ja.
Carol's familie kent niemand aan deze kant van de stad.
Als 't je ongemakkelijk maakt...
Ik snap 't als jullie niet komen.
Niet komen? Kom nou. Ik heb er al zin in.
Ik ging net naar boven om m'n jurk in orde te maken.
Dan kunnen wij die verpleegster bekijken.
Wil je nog wat koffie? - Ik haal 't wel. Jij wat?
Nee, dankje. Neem zelf wat. Er staat melk in de koelkast.
Hallo, Mrs Finley. - Hallo, Mr Cunningham.
Mag ik even bellen? Sorry als ik stoor.
Ik belde gisteren met mijn moeder...
en Mr Finley trok toen de telefoon van de muur.
Ga uw gang. - Ik neem de telefoon in de keuken.
Pardon, Mr Cunningham...
maar er is een man in uw keuken.
Ja, dat is Fred. Hij logeert hier. Wilt u hem ontmoeten?
Ontmoeten? Dat lijkt me...
Fred, dit is één van de buren, Mrs Finley.
Aangenaam. - Dit is Fred Washington.
Aangenaam.
Ik geef aan goede doelen voor Afrika.
Ik ook.
Fred gaat zondag trouwen met een lokaal meisje.
Dat is leuk.
Wilt u hier in de buurt gaan wonen?
Dat weet ik nog niet. Gaat u zitten.
Nee, dank u.
Maar ik zag wel een mooi huis in de straat.
Deze straat?
Dat is leuk. Dan worden jullie buren.
O, buren.
U wilt toch wel bij een zielenknijper in de straat wonen?
Bent u psychiater?
Nee, ik verzamel zielen om in te knijpen.
Dat heb ik geleerd van mijn oudoom Nat King Kong.
Wat leuk.
Ik moet gaan. - Wilde u niet bellen?
Nee, hoor. Ik schrijf wel een brief.
Dat was niet aardig van ons. - Inderdaad.
Dat doen we binnenkort nog eens.
Dit is al de vijfde keer dat ik gevraagd word als getuige.
Ik zou mee moeten doen met Wie van de Drie.
Aardig van Fred dat hij je vroeg. - Dat vind ik ook.
Maar hij heeft wel gelijk...
dat we op zouden vallen bij de bruiloft.
Je wilt niet naar 't huwelijk, of wel?
Dat zeg ik niet. - Dat hoeft ook niet.
Je vooroordelen spreken voor zich.
Howard, ik ben niet bevooroordeeld.
Ben ik dat? Ik weet het niet.
Dat gedoe over je niet thuisvoelen. Dat is een smoesje, Marion.
'n Smoes voor onverdraagzaamheid.
Je wilt niet naar de bruiloft...
omdat wij blank zijn en zij zwart.
Je hebt genoeg gezegd, Howard. Welterusten.
Tegen die verpleegster zei je vast niet dat ze onverdraagzaam was.
Marion, sorry als ikje kwetste.
Dat deed je.
Maar het is de waarheid.
Ik denk dat ik vooroordelen heb.
Dank je, Howard.
Graag gedaan.
Laten we gaan slapen.
Ik ga met Fred de plannen doornemen...
bij z'n schoonvader op kantoor.
Hij heeft mijn hulp nodig.
Wat doet z'n schoonvader? - Hij is begrafenisondernemer.
Die ken ik geen.
Geen negers of begrafenisondernemers.
Howard, ik moet vaker het huis uit.
Aangenaam, Mr Cunningham.
Hetzelfde, Mr Davis, en dank u wel.
Laten we je trouwplannen bespreken.
Ik wacht hiernaast wel. - Dat is de balsemkamer.
Dan wacht ik hier wel even.
Wat een mooie asbak.
Dat is Mr Turner.
Ik heb betere asbakken gezien.
Oké, Mr Davis, de plannen voor 't huwelijk.
Ja. Maar hij mag geen getuige zijn.
Waarom niet? Wat is er mis met Howard?
Niets, maar ik had een andere kleur in gedachte.
Ik heb niets tegen blanken. Iedereen is gelijk voor me.
Dat is fijn om te horen.
Als ze bij mij komen, kijk ik niet naar de kleur...
ik stop ze gewoon in een kist.
En zo hoort het ook.
Carol en ik wilden 'n kleine bruiloft.
Jij maakt er iets groots van. - Rustig.
Je wil zelfs de getuige kiezen.
Ik zal je wat zeggen. Jouw plannen gaan niet door.
Ik regel het verder.
Jij? Je wilt zeker zo'n goedkope bruiloft.
Het wordt een Ieuke bruiloft en het gebeurt op mijn manier.
Tot ziens, meneer. U hebt een mooi bedrijf...
en ik zal het m'n vrienden aanraden.
Daar zit nog wat.
Ja. Ja, dat begrijp ik.
Nou, nee. Ik bekijk eerst nog wat andere plaatsen.
Ja. Dag.
En hoe gaat het? - Niet te geloven.
Ik kan geen plek vinden voor de bruiloft.
Of de zaal is verhuurd of hij is te duur.
Of ik ben van het verkeerde ras. - We moeten wat kunnen doen.
Joanie, kun je daarmee ophouden? We proberen na te denken.
Oké.
Mag ik wat voorstellen?
Je kan hier in huis trouwen.
Hier?
Wat een goed idee. Het kan in de huiskamer.
Hier?
Mam kan piano spelen. 'Daar komt de bruid' is simpel.
Hier?
Voor de receptie maak ik lekkere hapjes...
en voorgerechtjes. - Marion.
Ik zag een recept in een column...
die 'Recepten van Hollywood vrouwen' heet.
Marion?
Elizabeth Taylor maakte ze ooit voor Eddie Fisher.
Marion. - Of was dat Debbie?
Nee, toch Liz.
Marion. - Ja, schat. Ik ben uitgepraat.
Marion, 't is een Iief aanbod, maar bedenk wat 't inhoudt.
Je krijgt een huis vol met mensen. Negro'I'de mensen.
Ik denk dat dat niet elke dag gebeurt in deze buurt.
Dat gebeurt hier in nog geen honderd jaar.
Jullie buren zullen je raar aankijken.
Misschien wel meer dan dat.
Jullie wonen hier, ik niet.
Geef hier, Richard. Geen getennis.
We voeren 'n belangrijk gesprek.
Howard, denk erover na.
Geef me morgenochtend je antwoord.
Oké. - Als je nee zegt, begrijp ik dat.
Geloof me, dat begrijp ik. Maar denk er wel over na.
Pap. - Richard, ik denk na.
Als je dan midden in de nacht opstaat...
geef me dan wel wat dekens terug.
Sorry, Marion.
Howard, er is iets. Wil je me vertellen wat?
Waarom denk je dat er wat is?
Nou, je hebt bijvoorbeeld mijn badjas aan.
Hij lag aan mijn kant van het bed. - De dekens ook.
Je hebt gelijk. Er zit me iets dwars.
Het gaat om Fred's huwelijk. Ik weet niet of het hier wel kan.
Hoe bedoel je?
Ik ben niet bevooroordeeld, Marion, maar de buren zijn anders.
Zoals Mrs Finley.
O, ik krijg J-E-U-K van Mrs Finley.
Zo spel je dat niet. - Weet ik.
Ik denk dat de buren hier niet klaar voor zijn.
Nou, wij wel.
Marion...
was het niet gewoon uit schuldgevoel dat je...
Fred aanbood hier te trouwen?
Deze keer misschien wel...
maar de volgende keer niet meer.
Schat, waarom ben je op?
Ik hoorde jullie hier zitten.
Is er iets aan de hand?
We hebben een privé-gesprek.
Ga maar weer naar bed.
Je vader denkt dat de buren...
de bruiloft niet willen.
Neem een glas melk, Richard.
AI die herrie en auto's en mensen.
Niemand had problemen met het trouwdagfeest van de Kendalls.
Dat was wat anders.
Pap, ik ben blij dat jij je niet...
laat intimideren door die domme buren.
Ik bedoel, alleen omdat het allemaal negers zouden zijn.
Vind je dat?
Jazeker.
Wie kan dat nu zijn. - Waarschijnlijk Potsie.
Hij heeft vast ons eten geroken.
O, agent Kincaid. - Oké, wat is hier aan de hand?
Ik zag hem hier rondsluipen.
Ik wandelde. - Hij zei dat hij hier logeert...
maar die smoes ken ik.
Ik wilde u laten weten dat de politie goed oplet.
Je hebt het toch goed mis...
want hij logeert hier. - Logeert hij hier?
Dat wist ik niet. Hij is een vreemdeling.
Snap je wat ik bedoel? - Ja, dat snappen we goed.
Je moet weten dat hij niet alleen hier te gast is...
maar dat ik de getuige zal zijn op zijn huwelijk.
En dat huwelijk gaat in dit huis plaatsvinden.
Goh, dat wist ik niet. Ik hou van huwelijken.
Ja, maar u bent niet uitgenodigd.
Wilt u een boterham?
Nee, van eten tijdens diensttijd word ik minder alert.
Dan heb je vast een heleboel gegeten.
Is dat de laatste, Fonzie? - Ja.
Degene die hier gaat zitten moet wel z'n evenwicht bewaren...
anders krijg je een rechtszaak aan je broek.
Ja. Het spijt me dat ik je stoorde in het weekend...
maar alleen jij kon 'n vrachtwagen regelen.
Geen probleem. De baas mist hem pas...
over een paar uur. - Nou, toch bedankt.
Prima, maar ik krijg vijf dollar van je pa...
ondanks je dankbaarheid. - O, ja natuurlijk.
Dus er komen hier een boel zwarten op bezoek, hè?
Nou, Fonzie...
ik geloof datje ze zo niet mag noemen. Het zijn negers.
Ik bedoel er niets mee.
Ik vind iedereen oké, als je maar cool bent.
Liever een coole zwarte kerel dan een suffe blanke...
en andersom, snap je? - Ja.
Ik moet gaan. - Oké, bedankt, Fonzie.
Pardon, ik ben Eerwaarde Dawson. - Hé, cool. Ik ben Fonzie.
De mazzel.
Komt hij ook op de bruiloft?
O, nee, meneer.
Dank de Heer.
Howard, deze bruiloft is het gesprek van de dag.
Mrs Osgood van de kerk belde om te zeggen dat ik...
mijn bingokaart moet inleveren. - Dat is nog niets, Marion.
John Kendall hiernaast zet een Niet Te Koop bord in de tuin.
Sarah Johnson zei dat ze niet meer met me mag spelen.
Als haar ouders zo zijn...
is dat maar goed ook. - Pap, mam.
O, jee. Hopelijk kan ik de Bruiloftsmars nog spelen.
Mam, die gaat zo...
Pardon, we kunnen nu beginnen.
Mensen, we kunnen beginnen met de bruiloft.
Voel je je beter? - Ja.
Je liegt, of niet? - Ja.
Als je zo bibbert, verslijt je je pak van binnenuit.
Je maakt altijd grapjes...
Ik weet nog toen... - Je rekt tijd, Fred. Kom op.
Geachte aanwezigen, we zijn hier vandaag...
om deze man en VFOUW...
in het heilige... - Pardon.
Wat gebeurde er?
Misschien dacht hij dat dit een oefening was. Pardon.
Marion, ik ga met Fred praten.
Vermaak je deze mensen even?
Pap, waarom deed hij dat? - Ik wist dat hij weg zou lopen...
maar niet tijdens de bruiloft.
O, pap- - Niks 'o, pap.'
Ga allemaal zitten. Er is een korte vertraging.
Ik zal, om u te vermaken, wat liedjes spelen.
Heeft u verzoekjes? Ik ken de hitparade.
Speelt u ook Count Basie?
Fred, ga nu niet staan basketballen.
Er wacht daar een Iieve meid op je...
terwijl je je in het zweet werkt.
Zo blaas ik wat spanning af, Howard.
En ik sta nu onder flink wat spanning.
De vrijgezellen bibbers. Dat is het.
Die krijgt iedereen. Zelfs Eskimo's.
Het zijn geen bibbers, Howard. Het is meer dan dat.
Wat dan? Het is te laat voor een ander vriendinnetje...
als je dat soms wilt. Er zitten mensen te wachten.
Roei, roei, roei de boot rustig verder gaan
Vrolĳk, vrolĳk, vrolĳk - Roei, roei, roei de boot
Het /even is een droom - Rustig verder gaan
Roei, roei, roei de boot - Vrolĳk, vrolĳk, vrolĳk
Rustig verder gaan - Het /even is een droom
Vrolĳk, vrolĳk, vrolĳk Het /even is een droom.
Zingen kan hij ook al niet.
En nog wat, deze stoel vind ik ook maar niks.
Moet je zien.
Oké, Fred, wat zit je dwars? Je schoonvader?
Nee. Dit hele gedoe.
Trouwen is moeilijk. - Wat is er moeilijk aan?
Je zegt gewoon 'Ja, ik wil.' - Ja, dan heb ik 'n vrouw...
en voor je het weet een hoop kinderen.
Hou je niet van kinderen? - Juist wel.
Daarom wil ik dit nu juist niet.
De bruiloft heeft alleen problemen opgeleverd.
Jij bent blank en ik zwart.
Fred, wij gaan niet trouwen.
Daarom wil ik nu geen kinderen op de wereld zetten.
De ruzie over de bruiloft heeft me dat doen inzien.
De smid is een sterke man, met handen waarmee hĳ alles kan...
Zĳn armen zĳn zo gespierd, je wordt er gewoon bang van.
Dit moet een grap zijn.
Ik ga wel naar Frankrijk. Daar is alles anders.
Is datje oplossing? Weglopen?
Ja. - Dat kan niet.
Waarom niet? - Je houdt van Carol.
Zij ook van jou en jullie krijgen kinderen.
Je kinderen veranderen iets.
O, Howard. - Luister, Fred.
Mijn jeugd in de jaren 30 was waardeloos.
Nu, in de jaren 50, is het wat beter.
Wie weet wat er in de jaren 60 gebeurt?
Ja, maar het is moeilijk.
Omdat het de moeite waard is.
Kom op.
We zorgen datje gaat trouwen.
Kom op, Fred. M'n familie heeft geen talent.
Ze kunnen ze niet veel langer vermaken. Kom op.
We raken ze kwijt, denk ik.
Als blanke bruiloften zo zijn...
wil ik niet naar hun begrafenis.
Laten we gaan.
Schatje, ik kan het uitleggen. Nee, toch niet.
Zeg datje van haar houdt en met haar wilt trouwen.
Carol, wat hij zei.
Schatje, zeg alsjeblieft ja.
Ik hou wel van je.
Haal die pastoor maar.
Zo mag ik 't horen. - Richard.
Oké, mensen. - Iedereen weer op hun plek.
Over mijn Iijk dat er getrouwd wordt.
Mr Davis, u bent niet op uw werk.
Mr Davis, gaat u zitten.
Hier is wat taart. - Dank je.
Dank je. - Graag gedaan.
Nou, Fred, je hebt het gedaan. - Dankzij jou.
Ik ben goed in vrijgezellen helpen.
Dank je voor 't gebruik van je huis, voor alles.
Dat was heel dapper van je.
Misschien zijn we ooit wel buren, hè?
Pardon. Fred, tante Natty wil je ontmoeten.
Kijk, ze klinkt al als mijn vrouw. Pardon.
Pap, ik zou het prima vinden als hij hier zou wonen.
Richard, wanneer jij gaat trouwen kan dat misschien wel.
Mr Cunningham. - Mr Davis.
Pardon, ik ga nog wat taart serveren.
Hoe vindt u de bruiloft?
Prima dat m'n dochter met Fred trouwt.
Prima dat hij het hier viert.
Maar dat pianospel kan ik niet meer aanhoren.
Mag ik? - Ga LIW gang
Mag ik? - O, natuurlijk.
Kijk, speel dit eens...
Hé, Marion, je bent helemaal top.
O, Howard, ik ben top.
Dit is de laatste. - We gooien ze op de vrachtwagen.
Fonzie?
Heb je nagedacht over trouwen?
Ja, anderhalve seconde lang.
Ik zou trouwen en kinderen krijgen...
want we zouden niet stil zitten...
als je snapt wat ik zeg.
Ik snap wat je zegt. - Zeker weten?
Ja, Fonzie. - Dan komen je neven en...
je schoonfamilie, en zo. Zoveel mensen.
Niets tegen trouwen...
maar hoe krijg ik iedereen tegelijkertijd op m'n motor?
We gaan voor ze ze missen. - Ja.
We brengen de stoelen even terug.
Bedankt voor je hulp, Richard. - Fonzie, je 5 dollar.
Hé, ik wist dat u 't niet zou vergeten.
Goedenavond.
Howard, het was een mooie bruiloft.
En nu is het kersverse stel op huwelijksreis.
Marion, herinner je je onze huwelijksnacht nog?
We zijn 21 jaar getrouwd. Je hoeft geen sorry meer te zeggen.
Ging ik sorry zeggen?
Wat doe je?
Ik stuur Mrs Finley een stuk bruidstaart.
Wacht even.
Stuur hem zo.